Brede stekelvaren
RH. 0419
Volledige wetenschappelijke naam: Dryopteris dilatata (Hoffm.) A.Gray
Diagnostische kenmerken t.o.v. Dryopteris carthusiana:
Schubben der bladsteel en -spil merendeels met een donkere middenstreep en lichtbruine, doorschijnende randen. Bladen stevig kruidachtig, overhangend, in een trechtervormige bundel; bladschijf in omtrek driehoekig tot langwerpig-eirond, afnemend 2-4 x geveerd, middel- tot donkergroen. Bladslippen meestal enigszins holstaand. Wortelstok rechtop of opstijgend.
0,30-1,20. Juli-sept. Hemikryptofyt.
Standplaats:
Op vrij vochtige tot droge, zure tot matig voedselrijke grond in bossen, aan beschaduwde beek- en greppelkanten, op duinhellingen, ook op muren en in basaltglooiingen.
Zeldzaamheid en verspreiding:
Algemeen; zeldzaam in het Noordelijk klei-, Estuariën- en Fluviatiel district.
Ecologische groepen:
H21, H22, H27, H41, H42, H47, H61, H62.
Europees areaal:
Centraal, 043011.
Opm. Sterk hierop gelijkend, en alleen via microscopisch onderzoek identificeerbaar, is Dryopteris expansa (C.Presl) Fraser-Jenk. & Jermy -Tere stekelvaren - BB. 2484 [Gorteria 16: 107 - Dryopteris assimilis Walker]: klierharen op de nerven van de bladslippen gemiddeld 80 µm lang in Dryopteris expansa, gemiddeld 110 µm lang in Dryopteris dilatata. In bossen en bosgreppels. Zeldzaam, tot dusver op 2 plaatsen in het Drents district en Flevoland gevonden.
dryopt15.jpg
dryopt16.jpg
Opm. De onvruchtbare bastaard Dryopteris xdeweveri (J.Jansen) Jansen & Wacht. - BB. 5209 (Nederlandse Oecologische Flora 1: 48 - Dryopteris carthusiana x dilatata) is gedeeltelijk vruchtbaar. Daardoor kunnen plaatselijk bastaardzwermen ontstaan, zodat de toch al kleine verschillen tussen de oudersoorten vervagen. De planten onderscheiden zich van Dryopteris dilatata door de zwakker gekleurde of soms bijna ontbrekende middenstreep van de schubben. Vermoedelijk niet zeldzaam
Dit is de pagina in de Sleutel waar deze soort wordt uitgesleuteld:
Pagina 2071 |
