Gevlekte orchis RH. 1616
Rode Lijst 3. Beschermd!
Volledige wetenschappelijke naam: Dactylorhiza maculata (L.) Soó
Diagnostische kenmerken: Buitenste 2 zijdelingse bloemdekbladen vanaf vlak boven de voet uiteenwijkend, ongeveer horizontaal uitgespreid of iets omhoog wijzend. Zijdelingse delen der lip weinig of niet teruggebogen. Stengel bovenaan stevig, min of meer met merg gevuld. Vegetatieve delen donker grijzig-groen gekleurd. Bloemen lichtpurper (als bij de pinksterbloem) tot witachtig, de lip 7-11 mm lang, met een donker-purperen honingmerk. Bladen bijna altijd gevlekt, de vlekken nooit ringvormig.
0,15-0,60(-0,80). Juni-juli. Geofyt.
Standplaats: In schraallanden en op heiden, in de duinen en op kalkgraslanden.
Zeldzaamheid en verspreiding: Vrij zeldzaam in het Pleistoceen, Heuvelland en Waddendistrict, elders zeer zeldzaam.
Ecologische groepen: G21, G22, G41, G42.
Europees areaal: Centraal, 444412.
Opm. De soort is zeer variabel in habitus, en vooral in de vorm van de lip. Volgens Fröhner (l.c.) is het op taxonomische gronden niet mogelijk om de soort in 2 taxa, resp. Dactylorhiza maculata en Dactylorhiza fuchsii te scheiden.
Opm. Populaties van planten die aangeduid worden onder de (onjuiste) naam Dactylorhiza sphagnicola ('Veenorchis') behoren o.i. tot diverse, door bastaardering ontstane tussenvormen van Dactylorhiza maculata en Dactylorhiza incarnata, resp. Dactylorhiza majalis.s.l. [Nederlandse Oecologische Flora 5: 369; Gorteria 18: 101; Eurorchis 4: 67.] dactyl17.jpg dactyl18.jpg dactyl19.jpg
Opm. Vermoedelijk ten onrechte is vroeger voor Nederland vermeld Dactylorhiza traunsteineri (Sauter) Soó [Orchis traunsteineri Sauter; Atlas van de Nederlandse Flora 1: 157; C.A.J. Kreutz, De Verspreiding van de Inheemse Orchideeën in Nederland, KNNV Natuurhistorische Bibliotheek nr. 44, 1987.: 131]. Deze planten zijn waarschijnlijk te beschouwen als bastaarden van Dactylorhiza maculata met Dactylorhiza majalis s.l. [Zie H. Sundermann, Europäische und mediterrane Orchideen: 171.]
Dit is de pagina in de Sleutel waar deze soort wordt uitgesleuteld: Pagina 114 |