Zachte berk
RH. 0139
Volledige wetenschappelijke naam: Betula pubescens Ehrh.
Diagnostische kenmerken t.o.v. Betula pendula:
Onderzijde blad althans in de nerfoksels behaard. Twijgen sterk tot weinig behaard, zonder of met enkele wrattige harskliertjes, opgericht. Vruchtvleugel ongeveer even breed als het nootje. Schutbladen van de vrucht met opstaande, spitse slippen. Oudere takken meestal met minder witte bast. Bladen eirond of ruitvormig eirond, 3-6 cm lang, aan de voet afgerond tot breed wigvormig, top kort toegespitst.
Tot 20,00. April-mei. Fanerofyt.
Standplaats:
Op natte tot vochtige, zure tot matig voedselrijke grond, voornamelijk in moerassen, hoogvenen en natte duinvalleien, ook in loofbossen; weinig aangeplant.
Zeldzaamheid en verspreiding:
Algemeen; in het Drents en Duindistrict algemener dan Betula pendula.
Ecologische groepen:
H21, H22, H27, H41, H42, H47.
Plantensociologische groepen:
WdH: 32Aa2; 38Aa8.
Europees areaal:
Centraal, 444410.
Opm. Bastaarden tussen Betula pendula en Betula pubescens zijn in de natuur uiterst zeldzaam. Zij zijn wegens hun sterke gelijkenis met Betula pubescens alleen via genetisch onderzoek aan te tonen.
Dit is de pagina in de Sleutel waar deze soort wordt uitgesleuteld:
Pagina 2298: gen. Betula |
